تبليغاتX
چگونه خدمتگزار خوبي براي جامعه باشيم
فرهنگ خدمت کردن باید از کودکی آموخته شود
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت 21:46  توسط پریسا فتوحی  | 
اخلاص
امام علی (علیه‌ السلام):
طُوبَی لِمَنْ أخْلَصَ لِلَّهِ عَمَلَهُ، وَعِلْمَهُ، وَحُبَّهُ، وَبُغْضَهُ، وَأخْذَهُ، وَتَرْکَهُ، وَکَلامَهُ، وَصَمْتَهُ، وَفِعْلَهُ، وَقَوْلَهُ.
خوشا به حال آن‌که عمل و علمش، دوستی و دشمنی‌اش، انجام دادن و رها کردنش، سخن و سکوتش، وکردار و گفتارش را برای خدا خالص گرداند.
How happy is he who sincerely devotes exclusively to Allah his entire life, including his actions, knowledge, love, hatred, receiving, relinquishing, speech, silence, and his words and deeds.
بحار الأنوار، ج 77، ص 289

+ نوشته شده در  شنبه پنجم بهمن 1387ساعت 21:59  توسط پریسا فتوحی  | 
من از آنچه نمي دانيد نمي ترسم؛ اما بنگريد در آنچه مي دانيد چگونه عمل مي کنيد . [پيامبر خدا صلي الله عليه و آله ]
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم بهمن 1387ساعت 22:19  توسط پریسا فتوحی  | 
تو  نيکي ميکن و در دجله انداز                            که ايزد در بيابانت دهد باز

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 17:43  توسط پریسا فتوحی  | 
 

                                                           

اجتماعی بودن‏ انسان را به تعامل با دیگران وا می‏دارد تا بتواند به زندگی خود تداوم بخشد و راز اجتماعی شدن انسان «تداوم حیات‏» اوست. در عین حال، به دلیل غریزه «سود جویی‏» و «من خواهی‏» در همین تعاملات اجتماعی هم - که آنها را به دلیل منافع فردی پذیرفته است - حقوق دیگران را به نفع خود ضایع می‏سازد و در نتیجه، توده‏های وسیعی مستضعف و فقیر برجای می‏گذارد .

در مقابل، حکومت‏با حربه «قانون و قدرت‏» مسئول جلوگیری از تعرض افراد به حقوق یکدیگر و یاری رساندن و خدمت‏به مظلومان برای احیای حقوقشان است . در این میان هستند افرادی که چه در مقام حکومتی و چه در جایگاههای دیگر سود جمعی و ما گرایی را به سود جویی فردی و من خواهی ترجیح داده اند و خود را به عنوان وسیله ای برای رشد و منفعت عموم، خدمتگزار مردم می دانند. اینجاست که واژه خدمتگزاری رنگ تقدس به خود می گیرد و هدفی والا محسوب می گردد. این ارزش را می توان از چند زاویه مورد بررسی قرار داد.

خدمت گزاري در سيره ائمه اطهار

سيره بزرگان در خدمت گزاري

سيماي خدمت گزاري در کلام امام خميني

سيماي خدمت گزاري در سيره و انديشه مقام معظم رهبري

دولت خدمت گزار

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 16:49  توسط پریسا فتوحی  | 
مردی خاری را از راه برداشت مبادا پای رهگذری را زخمی کند.به خاطر همین او را به بهشت بردند...    «امام صادق(ع)»
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 16:27  توسط پریسا فتوحی  | 

مُحرّم ماهي است كه زمينه خدمتگزاري در آستان اهل بيت(ع) كه بهترين اولاد عبدالمطلب(ع) هستند، كاملاً فراهم است. ماهي است كه پاداش خدمت به اهل بيت(ع) را خود رسول اكرم(ص) مي دهد و چه خدمتي بهتر از اينكه صديقه كبري (عليها السلام) را در بكاء بر نور ديده اش ياري كني و مردم را به اين گريه دعوت كني.

منبع


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم دی 1387ساعت 23:14  توسط پریسا فتوحی  | 

خدمت رسانى يعنى سود رسانى و خير رسانى كه انسان هر چه توان دارد به ديگران سود رساند و مشكلات و نيازهاى مردم را برطرف سازد.

امام «ره» يكى از تربيت شدگان بزرگ مكتب اهل‏بيت طهارت، خدمت به مردم را خدمت به خداوند متعال مى‏داند، آن‏جا كه مى‏فرمايد: «خود را براى خدمت به اسلام و ملت محروم مهيا كنيد. كمر به خدمت بندگان خدا كه خدمت به خداست ببنديد».

پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود: «من كان فى حاجةِ اخيه كان اللّه فى حاجتِهِ»؛ «كسى كه در پى حاجت مردم باشد، خداوند نيز در پى برآوردن حاجت اوست.»

امام على (عليه‏السلام) فرمود: «ليكن احبّ الناسِ اليك و احظاهم لديك اكثرهم سعيا فى منافع الناسِ»؛ «محبوب‏ترين مردم در نزد تو كسى باشد كه براى رفع مشكلات مردم بيشتر تلاش مى‏كند.»

در نتيجه خدمت گزاران صادق در دل مردم جاى گرفته و از محبت خاصى برخوردار مى‏شوند كه در زندگى ممدوح مردم بوده و در صورت نبود و درگذشت‏شان از دعاى آنان برخوردار مى‏شوند.

خدمت رسانى، برتر از بسيارى از عبادت‏هاى مستحب است. امام صادق (عليه‏السلام) فرمود: «مَنْ طافَ بهذا البَيْتِ طَوافا واحدا كَتَبَ اللّه لَهُ ستَّة آلافٍ حَسَنَةً و محاعَنْه سِتَّة اَلافِ سيِّئة و رَفعُ لَهُ سِتَّةَ آلافِ دَرَجَةً حتّى اذا كان عِنْدَ الْمُلْتَزَم، فَتَحَ لَهُ سَبْعَة أبواب من أبوابِ الجَنَّة، قُلْتُ جُعِلْتُ فِداك هذا الفَضْلَ كُلّهُ فِى الطّواف؟ قال: نَعَم، وَ اُخبُركَ اَفضل من ذلك فى الطّواف؟ قضاءُ حاجَةِ المُسْلِمِ أفْضلُ مِنْ طوافٍ و طوافٍ حتى بَلَغ عَشْرا».

«كسى كه خانه خدا را يك بار طواف كند خدا براى او شش هزار حسنه مى‏نويسد و شش هزار گناه او را مى‏بخشد و شش هزار درجه او را بالا مى‏برد و آن گاه كه در قسمت «ملتزم» كنار كعبه قرار گيرد، هفت باب از ابواب جنت برويش گشوده شود. به امام گفتم: فدايت شوم، اين همه پاداش، مربوط به طواف است؟ امام پاسخ داد: به تو خبر مى‏دهم از چيزى كه از حيث پاداش از اين برتر باشد و آن برآورده ساختن حوايج مسلمانان است كه برتر است از «طواف» و «طواف»... و امام تا ده «طواف» را تكرار بر شمرد

منبع


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم دی 1387ساعت 22:53  توسط پریسا فتوحی  | 

در این‏جا، به اختصار به بخشی از سخنان پرارزش حضرت علی علیه‏السلام اشاره می‏شود که درباره خدمت‏رسانی، نیکوکاری و برآوردن نیاز دیگران وارد شده است:


1. حق مخلوقین
امام علی علیه‏السلام در بخشی از نامه‏اش به مالک اشتر می‏فرماید: «مهربانی با مردم را پوشش دل خویش قرار ده و با همه دوست و مهربان باش. مبادا هرگز چونان حیوان شکاری باشی که خوردن آنان را غنیمت دانی؛ زیرا مردم دو دسته‏اند: یا برادر دینی تواند، و یا همانند تو انسان هستند.»(27)

باید توجه داشت که فرمان حضرت امیرالمؤمنین علیه‏السلام به مالک‏اشتر، در زمانی صادر شد که تعداد مسلمانان در کشور مصر ناچیز بود، چند سال بیش‏تر از فتح مصر به دست سپاه اسلام نمی‏گذشت و طبعا در این چند سال، تنها عده قلیلی اسلام را پذیرفته بودند و اکثریت مردم هنوز مسیحی بودند. مالک‏اشتر فرمانروای ملتی شده بود که به تبعیت سیاسی حکومت اسلامی درآمده بودند، ولی اکثریت آن‏ها مسیحی و اقلیّت مسلمان بودند. بسیار جالب است در فرمانی که برای اداره چنین کشوری صادر شده، امام علی علیه‏السلام چنان به مراعات حداکثر مصالح و منافع عمومی مردم مصر دستور می‏دهند که گویی در میان آنان حتی یک مسلمان وجود ندارد.(28)

2. حق افراد ضعیف جامعه
افراد مستمند و کم‏درآمد مورد توجه امیرالمؤمنین علیه‏السلام بودند و پیوسته در فرمایش‏های خویش و بخصوص به کارگزاران خود توصیه اکید می‏نمودند که مواظب آنان باشند و زمینه رهایی آنان از تهی‏دستی و فقر را فراهم سازند. از این‏رو، در بخشی از نامه خویش به مالک‏اشتر چنین می‏فرمایند: «سپس خدا را در خصوص طبقات پایین و محروم جامعه، که هیچ چاره‏ای ندارند، از زمین‏گیران، نیازمندان، گرفتاران، دردمندان (در نظر بگیر.) همانا در این طبقه محروم، گروهی خویشتن‏داری می‏کنند و گروهی به گدایی دست نیاز برمی‏دارند. پس برای خدا، پاسدار حقی باش که خداوند برای این طبقه معین نموده است. بخشی از بیت‏المال و بخشی از غلّه‏های زمین‏های غنیمتی اسلام را در هر شهری به طبقات پایین اختصاص ده؛ زیرا برای دورترین مسلمانان همانند نزدیک‏ترین آنان، سهمی مساوی وجود دارد و تو مسؤول رعایت آن هستی.

مبادا سرمستی حکومت، تو را از رسیدگی به آنان بازدارد، که هرگز انجام کارهای فراوان و مهم عذری برای ترک مسؤولیت‏های کوچک‏تر نخواهد بود. همواره در فکر مشکلات آنان باش، و از آنان روی برمگردان، به ویژه به امور کسانی از آنان بیش‏تر رسیدگی کن که از کوچکی به چشم نمی‏آیند و دیگران آنان را کوچک می‏شمارند و کم‏تر به تو دست‏رسی دارند.»(29)

3. ارزش نیکوکاری
آن حضرت در نهج‏البلاغه در ارزش کار نیک و عمل پسندیده چنین می‏فرمایند: «کار نیک به جا آورید و آن را هر مقدار که باشد کوچک نشمارید، زیرا کوچک آن بزرگ، واندک آن فراوان است، و کسی از شما نگوید که دیگری در انجام کار نیک از من سزاوارتر است! گرچه سوگند به خدا که چنین است. خوب و بد را طرفدارانی است که هرگاه هر کدام از آن دو را واگذارید، انجامشان خواهند داد.»(30)

4. سفارش در مورد یتیمان
«خدا را خدا را درباره یتیمان (در نظر بگیرید.) نکند آنان گاهی سیر و گاهی گرسنه بمانند و حقوقشان ضایع گردد!»(31)

5. سفارش در مورد همسایه
«خدا را خدا را درباره همسایگان (در نظر بگیرید.) حقوقشان را رعایت کنید که وصیت پیامبر صلی‏الله‏علیه‏و‏آله شماست. همواره به خوش‏رفتاری با همسایگان سفارش می‏کرد تا آن‏جا که گمان بردیم برای آنان ارثی معیّن خواهد کرد.»(32)

منبع


+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم دی 1387ساعت 22:40  توسط پریسا فتوحی  | 

خدمت کردن و خدمت گزاري به مردم  خدمت به خداست. اگر خدا را دوست داري بندگان خدا  را خدمت گزار باش و بدان که اگر بنده اي را  شاد کني هزار بار بهتر از آن است که شب و روز به ورد و ذکر مشغول باشي.
مومن در بينش و نگرش قرآني کسي است که به همه آفريده ها به عنوان موجودات مستحق خدمت مي نگرد و اگر دست به دعا و نيايش برداشت از خداوند مي خواهد که هر گرسنه اي از انسان و غير انسان و يا کافر و مومن سير کند و هر بي پوشاکي را بپوشاند و هر بينوايي را نوا و هر بي پناهي را پناه و هر اسيري را آزاد سازد. 


خدمت به آفريده هاي الهي  که آدمي را به بالاترين سطح کمال بشري مي رساند و افزون بر انجام تکليف و ماموريت و وظيفه خلافت الهي شخص را به عالي ترين درجات بالا مي برد. يکي از عناصر قواعد اخلاقي مجموعه جهان خدمت است. که براي به نتيجه رسيدن تکامل بشريت  وجود آن لازم خواهد بود ، در واقع آنچه در سطح رفتاري فرد لازم مي آيد خدمت کردن است نه به دليل اينکه ما را آدمهاي خوبي بدانند بلکه براي اينکه بدون خدمت کردن هيچ کس امکان رشد را نمي يابد .يکي از فاکتورهاي که بايد هميشه در نظر داشت اين است که بايد خدمت را از نيکوکاري جدا نمود ، در واقع خدمت عملي سخاوتمندانه و کمک از يک فرد به فرد ديگر در موقعيتي برابر است در حالي که نيکوکاري بخشش از سوي کسي است که دارد به کسي که ندارد.در يک زندگي معقول نيکوکاري جاي خود را به خدمت مي دهد و در نتيجه يک رابطه دوجانبه ايجاد مي شود و در اين ارتباط ، هم دريافت و هم ايثار هر دو باهم صورت مي گيرد در واقع ما در حال خدمت خودخواهي را نابود مي کنيم  و تساوي خود را با ديگران برقرار مي سازيم. برخي از لوازم خدمت براي يک شخص :1- معرفت نفس: در مرحله اول ابتدا بايد شخص توانايي ها و استعدادهاي خود را بشناسد و قواي خود را در جهت خدمت به کار گيرد.2-   درک : شخص بايد به اين درک برسد که هيچ کس نمي تواند ضرورت اساسي خدمت را در زندگي بشر انکار کند . و خدمت را به عنوان يک اصل براي زندگي بهتر بپذيرد.3-   عشق : بدون عشق انجام هيچ کاري نتيجه مطلوب را نمي دهد. شخص خادم مي بايست عشق به همدوستي همنوعي و خدمت به ديگران را در خود پرورش دهد و حس خودخواهي را در خود تا حد امکان کاهش دهد.4-   اراده : داشتن اراده سالم بستگي به رشد و تکامل لازم در معرفت نفس يا حب نفس دارد. و نتيجه يک اراده آزاد انساني خدمت به همنوع است.


منبع: کتاب روان‌شناسي معنوي با اندکي تغييرات



  • کلمات کليدي : ندارد
    • + نوشته شده در  شنبه بیست و یکم دی 1387ساعت 22:28  توسط پریسا فتوحی  |